எனக்கென்று பிறந்தவளோ..
என்னை ஆட்க் கொண்டவளே...
திசைகளற்று திரிந்த
கண்களை திருப்பி..
திலகமிட வைத்தாய்..
வைத்த நாள் முதல்
உன்னிடம் வைத்த கண்ணை
நீங்காமல் பார்த்து கொண்டாய்..!
உனது கோபம்
உனது சந்தோசம்
உனது அன்பு..
என்னை ஆட்சி செய்கிறதே...
ஒவ்வொரு நொடியும் உனை விட்டு விலகிடவே நினைக்கிறேன்..
நான் நானாக இருக்க...
இன்று.. இக்கணம் வரை முடியவில்லை...
இந்த போராட்டம் எதுவரை..!
Friday, December 14, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
Nesathin aalam sollum varigal....
nalla padaippu...
Ithil engo oru noolilaiyil ethartham pothinthiruppathai unargiren... ithu varai ungal kavithaigal anegamai karpanaigalil sanchariththu ullathu indru lesai tharai iranga eththanikirathu.... vazhthukkal.
Iniyal.
Post a Comment